EDİTÖR / malatyayenises.com Haber Merkezi
Malatya’da Bayram Başkan’la karşılaşırsanız sohbet biraz uzayabilir. Belki ayaküstü başlayan birkaç cümle, bir anda gündelik hayatın küçük telaşlarına, eski Malatya’nın hatıralarına, insanların bugün ne hissettiğine kadar uzanır. Konu her zaman belediye işleri olacak değil ya… Bazen bir espri girer araya, bazen bir kahkaha, bazen de insanın yüzünde kısa bir tebessüm bırakıp geçen o tanıdık şehir hâli.
Battalgazi Belediye Başkanı Bayram Taşkın’ın çevresinde oluşan o sıcaklığın belki de en dikkat çekici tarafı burada başlıyor. Resmiyetin arasında kaybolmayan gündelik bir dil, makam mesafesini büyütmeyen bir sohbet, insanı yalnızca dinlemekle kalmayıp onunla aynı anın içinde kalabilmek…
Malatya gibi hafızası güçlü şehirlerde insanlar yalnızca yapılan işi değil, kendilerine nasıl yaklaşıldığını da hatırlıyor. Bir selamı, kısa bir espriyi, yolda karşılaşınca ayaküstü edilen iki cümleyi… Çünkü şehir dediğimiz şey biraz da bunlardan oluşuyor. Taşından, sokağından, meydanından önce insanından; insanın da birbirine dokunan hikâyelerinden.
Eskimalatya’nın sohbeti gibi
Bir zamanların mahalle kültüründe uzun uzun hesaplanmış cümleler yoktu. İnsanlar birbirini tanır, halini hatırını sorar, kapının önünde birkaç dakika fazla kalırdı. Sohbet aceleye gelmezdi.
Bugün şehir büyüdü, hayat hızlandı, herkesin bir yere yetişmesi gerekiyor. Buna rağmen Bayram Başkan’la karşılaşınca o eski alışkanlığın küçük bir izi sanki yeniden beliriyor. Bir selam, kısa bir sohbet, sonra başka bir konu… Belki de bu yüzden o karşılaşmalar biraz eski Malatya’yı hatırlatıyor.
Hüzün de tam burada başlıyor aslında. Çünkü insan geçmişi hatırladığında yalnızca güzel günleri değil, artık eskisi kadar kolay yakalayamadığı o yakınlığı da düşünüyor. Birbirini tanıyan mahalleleri, kapı önlerindeki sohbetleri, bir selamın uzun bir muhabbete dönüştüğü günleri…
Ama hikâye yalnızca geçmişe bakmıyor.
Bir yandan işler, bir yandan insanlar
Belediye işleri kendi akışı içinde devam ediyor. Masalar, dosyalar, programlar, gündelik koşuşturma… Fakat bütün bunların arasında insanlarla kurulan ilişkinin kaybolmaması başka bir anlam taşıyor.
Şaka da var, kahkaha da, gündelik telaşlar da.
Bir yandan işler yürüyor, bir yandan insanlarla böyle bir yakınlık kuruluyor. Belki de alışılagelmişin dışında duran taraf tam olarak bu. Her şeyi resmî cümlelerin içine hapsetmeden, insanı unutmadan, kendi hâliyle kalabilmek.
Bayram Taşkın’ın portresinde dikkat çeken şey de bu doğal hâl. Fazladan bir görüntü verme çabasından çok, olduğu gibi görünme duygusu. İnsanlarla aynı dili konuşabilmek, bazen ciddi bir meseleyi dinlerken bazen de küçük bir espriyle havayı değiştirebilmek.
Geçmişi özlerken yarına bakmak
Malatya bugün geçmişini çok daha fazla hatırlıyor. Kaybedilenlerin, değişen sokakların, dönüşen hayatların ardından şehir kendine yeni bir yol arıyor. Böyle zamanlarda insanlar yalnızca yeni binalara değil, yeniden kurulacak bağlara da ihtiyaç duyuyor.
Belki de geleceğe dair asıl heyecan burada saklı.
Bir şehrin yeniden ayağa kalkması sadece fiziksel dönüşümle değil, insanlar arasındaki yakınlığın yeniden kurulmasıyla mümkün oluyor. Tanıdık bir selam, samimi bir sohbet, birlikte gülünebilen küçük bir an… Bunlar bazen koca şehir planlarından daha sessiz ama daha kalıcı izler bırakabiliyor.
Malatya’da Bayram Başkan’la karşılaşırsanız sohbet yine biraz uzayabilir.
Belki belediyeden konuşulur, belki hiç konuşulmaz. Belki eski günlerden bir şey hatırlanır, belki yarınlara dair birkaç cümle kurulur. Ama sonunda geriye şu duygu kalır:
Alışılagelmişin dışında, kendi gibi bir başkan.
KAYNAK / malatyayenises.com
