Çevre'de Çark, Şehirde Yara

Çevre’de Çark, Şehirde Yara

YAZAN: Malatyalı Ozan

Malatya’da evrak susmuş,
Sistem konuşur olmuş hey.
Başvuru yok, dosya yokmuş,
Belge uçuşur olmuş hey.

Şantiye-M açmış kapıyı,
Giren girmiş sıra sıra.
Kim bakacak hak hukukta,
Kim düşecek şimdi dara?

On yedi firma görünmüş,
Arşiv demiş “ben bilmem.”
Belgenet de başın eğmiş,
“Bende böyle kayıt görmem.”

Dört firmaya eski yoldan,
Yeni sınıfı vermişler.
Başvurmadan üst gruba da,
Merdiveni sermişler.

Yüz bir yerde veri şaşmış,
Rakam çıkmış dağa taşa.
Öz kaynağı yüksek yazıp,
Kim oturmuş böyle işe?

İş deneyim başka imiş,
Sisteme başka yazılmış.
Bir bölünecek belge bile,
Olduğu gibi kazınmış.

Beşte biri gerek iken,
Tamamını saymış kalem.
Kural kitapta dururken,
Kimse dememiş “bu ne âlem?”

Bir belgenin hükmü yokmuş,
Yine koymuşlar hesaba.
Mevzuat arkada kalmış,
İş dönmüş başka kitaba.

Komisyon var, imza eksik,
Karar nerede, tutanak?
Üç işlemde iz bulunmaz,
Ne fiziki ne de sanal.

Müfettişler sormuş tek tek,
“Bu iş nasıl oldu böyle?”
Zarf hazırlayın demişler,
“Cevap gelsin süre süre.”

Ey makamda koltuk seven,
Bir gün gelir sorar defter.
Kâğıt susar sananlara,
Mühür bile olur rehber.

Araç kimin, yakıt kimin,
İhale kimlere döner?
Aynı kapı, aynı çevre,
Aynı elde çark mı döner?

Rezerv alan yıkılırken,
Kim kazandı, kim kaybetti?
Dar sokakta halk beklerken,
Kim hesabı iyi etti?

Kırsal konut, istinatlar,
Çevre düzen, altyapılar.
Çağrı çoksa teklif az mı?
Bu ne biçim pazarlıklar?

Dört beş firma gelir sözde,
İki firma kalır sona.
İndirim de kuş kanadı,
Ne tesadüf bak oyuna.

Kurum dediğin devletin,
Kapısıdır, eşiğidir.
Orda dönen her yanlışın,
Millet olur şahididir.

Bir karneyle şehir kurulmaz,
Hileyle bina yükselmez.
Hak etmeyen belge alırsa,
O duvar güven vermez.

Malatya’nın yarası çok,
Deprem geçmiş iliklerden.
Bir de evrak oyunu mu,
Çıksın şimdi deliklerden?

Yetki belge oyuncak değil,
Müteahhitlik ad ister.
Şehir kurmak ağır iştir,
Temiz kayıt, hesap ister.

Kim korundu, kim saklandı,
Kim ne dedi, kim duymazdan?
Gün gelir de dosya açılır,
Toz kalkar o imzadan.

Hak yiyenin cebi dolar,
Ama yüzü kara kalır.
Mazlumun ahı sessizdir,
Günü gelir dara kalır.

Ey müdürlük, ey komisyon,
Evrak seni ele verir.
Yanlış yazan kalemlerin,
Mürekkebi dile gelir.

Sözüm budur, taşım budur,
Kime değerse değsin ha.
Devlet malı deniz değil,
Herkes haddini bilsin ha.