Meydan Milletin, Hesap Sandığın
Meydan Milletin, Hesap Sandığın
YAZAN: Malatyalı Ozan
Kartlar açık, işte meydan,
Saklı söz yok, niyet ayan.
Kendi çöken duvara ben
Niye gider kazma vuram?
Siyaset meydan işidir,
Sandık milletin dişidir.
Yargı eliyle oyun kuran
Günün gelir, kendi pişirir.
Dün meydanda nutuk atan,
Bugün gölgeye saklanan,
Kendi evinde yangın varken
Komşu bacasına bakan.
Hesap kitap döndü durdu,
İmaj dedin, yara kurdu.
Malatya’nın aklı vardır,
Kim ne ekti, onu sürdü.
Para lafı, iddia lafı,
Söz dolaşır kapı kapı.
Millet susar, defter tutar,
Günü gelir sorar hesabı.
Etraf ateş, memleket dar,
Doğu Akdeniz, Suriye var.
Ekonomi dert, emekli dert,
Boş kavgaya vakit mi var?
Terör bitsin, yol açılsın,
Vatandaşın nefes alsın.
Hak hukukla güçlenen yurt
Kuru lafla mı kurtulsun?
Ey siyaset, eğri durma,
Milletin aklıyla oynama.
Kendi evin çatırdarken
Başkasına duman salma.
Kimi bağırır, kimi susar,
Kimi kendi ipini asar.
Halkın gözü kantar gibi,
Ağır gelen orda basar.
Ne kumpasla yol alınır,
Ne iftirayla ad kalınır.
Kim millete hizmet ederse
Onun sözü başta kalır.
Sandık gelir, hesap döner,
Yalan söner, gerçek yanar.
Kimin sözü harman ise
Rüzgâr eser, saman savar.
Kartlar açık, meydan belli,
Söz sert olur, niyet belli.
Kendi kendin yaralandın;
Elin taşı neye gerekli?
