İhale Elazığ'a Uçtu, Adliyede Düştü

YAZAN: Malatyalı Ozan 

Malatya’nın derdi çoktur,
Bir de AFAD'da ihale çıktı başa.
Konteyner göçer, vinç bekler,
Tır arar yol, iş döner taşa.

AFAD'da kapalı zarf açılmıştı,
En düşük teklif ortadaydı.
Malatyalı firmanın adı yazıldı,
Sözleşmeye bir gün vardı.

Dediler ki, “Onay gelmez,
AFAD Başkanlıktan haber yoktur.”
Bir olurla iş devrildi,
Komisyonun hükmü yoktur.

Hey gidi makam koltuğu,
Her kaleme imza sanma.
Kanun varsa yolu vardır,
Kendi kendine hüküm yazma.

İhale bir kazan gibi,
Altı közlü, üstü duman.
Bugün iptal, yarın tekrar,
Kime çıkar bu son ferman?

Elazığ’dan bir el uzanmış,
Fiyat düşmüş sonradanmış.
Mlatyalı firmada boş durmamış,
Dosya yargıya taşınmış.

“Fesat var” der dilekçede,
“Şaibe var bu işlerde.”
Savcılığa haber gitmiş,
Söz çoğalmış koridorlarda.

Valilik der, “Ödenek yok,
Onay gelmedi resmîden.”
Mahkeme açtı defteri,
Baktı evrakın içinden.

Dedi ki hey makam ehli,
Bu iş öyle olmaz böyle.
İptal hakkı komisyonda,
Müdür olur vermez öyle.

Komisyon yok, karar yoksa,
Olur ile gemi yürümez.
Yetki şaşar, hukuk sorar,
Yanlış hesap saklı durmaz.

Bir kalemle iptal ettin,
Sandın masa sana yeter.
Mahkeme de nokta koydu,
“Hukuka uymaz” dedi yeter.

Otuz bin lira vekâletle,
Gider de bindi hesaba.
Kanun bilmez iş yaparsan,
Düşer mühür kapı kaba.

Afetin yükü ağır zaten,
Millet çadır, konteynerde.
Bir de ihale gölgelensin,
Yazık değil mi bu yerlere?

Kimi vinç der, kimi tır der,
Kimi “olur” diye yürür.
Hukuk gelir terazisiyle,
Eğriyi eğriden görür.

Ders olsun bu karar size,
Yetki kimde iyi bakın.
Komisyonun işi varken,
Makamdan hüküm çıkarmayın.

Malatya’nın sözü nettir,
Hesap günü uzak sanma.
İhale millet malıdır,
Kimse kendi mülkü sanma.