Vebal almadan gidebilmek
Şu fani dünyada insanı insan yapan; kalbinin güzelliği, ruhunun temizliği ve bedenin iyiliğidir.
Şu geçici hayata insanı insan yapan; etrafındaki ihtiyaçlı olanları gözetmesi, aile bağlarını her zaman samimi tutması ve dostlarını menfaat uğruna hiçbir zaman satmamasıdır.
Şu kısa ömürde insanı insan yapan; her yerde net olması, gerçekten Hüseyini duruşunu göstermesi ve gri olan kolpacılarla her alanda mücadele etmesidir.
Şu sayılı günlerde insanı insan yapan; başı karalık olan, ortası olursa aydınlık olan ve sonu belki karanlık içinde kalacak bir yaşamda vebal almadan buralardan gidilebilmesidir.
Şu kısıtlı olan zamanda insanı insan yapan; amacına hizmet eden işler yapması, insanlığın faydasına güzel projeler üretmesi, imkanları doğrultusunda hayırlar, hasenatlar işlemesi ve insanların, doğanın ve hayvanların faydasına örnek işler yapması ve yaptırmasıdır.
