RESMİ BELGEDE EKSİK İMZA OLUR MU?

Kırçuval Otel davasında yine bir belge konuşuluyor.
Ama bu kez mesele “beton” değil.
Mesele “imza.”

21 canın ardından yürüyen bir davada, mahkemeye gönderilen “Kesin Hasar Tespit Tutanağı” eksik imzalı.
“İki mühendisin adı” var.
Bir imza var.
Diğeri yok.

İhtiyar heyetinde muhtarın imzası var.
“İki aza yok.”

Resmi belge dediğiniz şey, devletin ciddiyetidir.
İmza, o “ciddiyetin mühürüdür.”
“Mühür eksikse, soru işeretleri artar.”

Yargıtay ne diyor?
Resmi tutanak, işlemi yapan herkesin imzasını taşımalı.
Bir imza eksikse, belge resmi niteliğini kaybeder.
Yazılı beyana dönüşür.

Peki soralım:
21 kişinin öldüğü bir dosyada, böyle bir evrak nasıl gönderilir?

Üstelik üç yıl sonra.
Üstelik ıslak imzalı denilerek.

Bu bir teknik hata mı?
Yoksa "kurumsal bir savrukluk mu?"
Yoksa daha ağır bir şey mi?

Bir resmi kurumun “en temel sorumluluğu nedir?”
Kayıt tutmak.
Doğru tutmak.
Eksiksiz tutmak.

İmza atmayan mühendis nerede?
Azaların imzası neden yok?
Bu belge nasıl dosyaya girdi?

Devlet ciddiyeti detayda başlar.
“Detay kaybolursa güven kaybolur.”
Güven kaybolursa adalet yara alır.

Bugün Kırçuval dosyası.
Yarın başka bir dosya.
Bir gün o dosyada sizin adınız olabilir.

“Adalet, seçici değildir.”
Herkese lazımdır.

Bir imza, bazen bir hayat kadar önemlidir.
Çünkü o imza, sorumluluğun kabulüdür.
Yoksa “sorumsuzluğun perdesi midir?”

Eksik imza, eksik vicdan demektir.
Eksik imza, eksik hesap demektir.
 

Gerçekler er ya da geç ortaya çıkar.
Belgeler konuşur.
İmzalar susmaz.

Bugün eksik olan imza, yarın bir gerçeği tamamlayabilir.
Ama kaybedilen güven kolay tamamlanmaz.

21 canın ardından en azından belgeler tam olmalıydı.
Hiç değilse evraklar eksiksiz olmalıydı.

O imza eksikse, soru işareti büyüktür.

O imza eksikse, sorumlulara olan güveni kaybettirir.

Ve unutulmamalı:
Bir gün herkese adalet lazım olacak.

Ve Unutulmasın: 

Gerçeklerin "Eksik İmzası" olmaz.