AK Parti'den “İstifa” Etmiyorlar, “İstifade” Ediyorlar!... (2)

Malatya’da bir süredir herkes aynı şeyi konuşuyor:

AK Parti kaybetti mi?
Hayır.

Peki AK Parti Malatya’da güç kaybetti mi?
Evet, buna dair işaretler var.

Daha acısı şu:
Bu güç kaybının hesabı tam anlamıyla sorulmadı.

Çünkü Malatya’da uzun zamandır siyasetin etrafında dolaşan bir yapıdan söz ediliyor.
Partinin adını kullanan, Erdoğan’ın rüzgârını arkasına alan, makam gelince öne çıkan, risk gelince geri çekilen bir anlayış…

Dava zamanı ortada görünmeyip, imkân zamanı en önde duran bir anlayış…

İşte vatandaşın asıl itirazı burada başlıyor.

Çünkü insanlar artık şunu ayırt ediyor:
Dava adamı başka şeydir, imkân kollayan başka şey.

Bir şehirde siyaset; sadakat, fedakârlık ve bedel ödeme üzerine kurulursa ayakta kalır.
Ama siyaset; makam, ihale, nüfuz, ilişki ağı ve koltuk koruma refleksiyle yürütülürse çürümeye başlar.

Malatya’da bugün konuşulan mesele tam da budur.

31 Mart seçimlerinden sonra “yenilenme” denildi.
İl başkanı değişti.
Bazı koltuklarda isimler değişti.
Ama birçok kişi şu soruyu sormaya devam etti:

Zihniyet değişti mi?

Çünkü isim değişikliğiyle sistem değişikliği aynı şey değildir.

Eğer aynı çevreler etkisini sürdürüyor,
aynı gruplar perde arkasından yön veriyor,
aynı ilişkiler ağı kendi lehine çalışmaya devam ediyorsa,
orada değişim değil, sadece vitrin düzenlemesi vardır.

Son günlerde ortaya çıkan mahkeme kararı da tam bu yüzden dikkat çekici.

Malatya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi, Esenlik AŞ hakkında daha önce verilen 81 milyon 744 bin 362 TL tutarındaki ihtiyati haciz kararını kaldırdı. Gerekçede, dosyaya sonradan sunulan MAPEG raporları, uzman görüşü ve hakediş kesintisi işlemleri birlikte değerlendirildiğinde, davacı taraf açısından bu aşamada “yaklaşık ispat” koşulunun oluşmadığı kanaatine varıldığı belirtildi.

Bu karar, davanın tamamen bittiği anlamına gelmiyor.
Ama çok önemli bir şeyi gösteriyor:

Dosyaya giren teknik ve hukuki belgeler, kamuoyuna yansıyan iddiaların artık sadece kulis cümlesi olmadığını düşündüren ciddi bir tartışma alanı oluşturuyor.

Özellikle uzman görüşünde yer alan tespitler dikkat çekici.

Dosyaya sunulan uzman görüşünde, davacı şirket tarafından en az 255 bin 855 ton fazla beyanda bulunulduğu, uyuşmazlık konusu hammaddenin teslim alındığına ilişkin belgeye rastlanmadığı ve taraflar arasında cari hesap sözleşmesi bulunmadığı yönünde değerlendirmeler yer aldı. Aynı haberde, MAPEG’in 11 Temmuz 2025 tarihli raporuna göre de 1.498.592,67 ton beyana karşılık 1.215.201,46 ton üretim hesaplandığı, aradaki farkın 283.391,21 ton olduğu aktarıldı.

Şimdi mesele şudur:

Eğer bu şehirde gerçekten üretilmeyen mal üretilmiş gibi gösterildiyse,
eğer kamuya fatura edilen miktarla fiili durum arasında bu kadar büyük bir fark oluştuysa,
eğer bu işler siyaset zırhı altında yıllarca görmezden gelindiyse,
o zaman mesele sadece bir ticari ihtilaf değildir.

Bu, aynı zamanda bir yönetim meselesidir.
Bir denetim meselesidir.
Bir siyasi ahlak meselesidir.

İnsanlar da tam bunu soruyor:

Bu şehirde kim, neyi, kimin adına korudu?
Kim sustu?
Kim göz yumdu?
Kim, partiyi değil çevresini düşündü?

Çünkü Malatya’da AK Parti’ye zarar veren asıl unsur muhalefetin eleştirisi değil.
Parti adına konuşup partiye yük olanlardır.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ismini kullanıp kendi hesabını büyütenlerdir.
“Biz partiliyiz” deyip iş sorulduğunda sessizleşenlerdir.
Rüzgâr güçlü olduğunda en öne geçen, hesap günü geldiğinde ortadan kaybolanlardır.

Vatandaş bunu görüyor.

Ve artık şu ayrımı daha açık yapıyor:

Dava adamı, zor zamanda da aynı yerde durur.
Çıkar adamı, güce göre saf değiştirir.

Bugün Malatya’da ihtiyaç olan şey, slogan değil.
Gerçek bir iç muhasebe.

Kim gerçekten bu partiye emek veriyor?
Kim sadece bu partiden güç devşiriyor?
Kim Malatya’nın yükünü taşıyor?
Kim Malatya’nın sırtına yük oluyor?

Bu sorular cevapsız kaldıkça, “yenilenme” sözü havada kalır.

AK Parti Malatya’da yeniden toparlanmak istiyorsa, önce şunu yapmak zorunda:

Partiyi makam kapısı gören anlayışla arasına mesafe koymak.
Sadakati sadece cümlede taşıyanlarla değil, zor zamanda bedel ödeyenlerle yol yürümek.
Ve en önemlisi, bu şehirde kamu zararına yol açtığı iddia edilen hiçbir dosyayı siyasi konfor adına unutturmamak.

Çünkü üstü örtülen her dosya, yarının daha büyük krizidir.

Malatya artık makyajlı cümle istemiyor.
Netlik istiyor.
Hesap istiyor.
Temizlik istiyor.

Aksi halde insanlar şu kanaate daha yüksek sesle varır:

Sorun partinin tabelasında değil, tabelenin arkasına saklananlardadır.