MALATYA'NIN NEYE İHTİYACI VAR?

Asuman Sarıtaç 
Maldia Ortak Akıl ve İrade Derneği Kurucu Başkanı

Malatya bugün hâlâ ayaktaysa, sabreden, çalışan ve vazgeçmeyen Malatyalıların sayesinde ayaktadır.

Bakınız Malatya’nın öncelikle artık günü kurtaran değil, geleceği kuran vizyoner bir anlayışa ihtiyacı var.

Şimdi irdeleyelim bakalım bu aziz memleketimizin nelere ihtiyacı var?

Evet;

Malatya’nın tepeden inme değil gerçekten liyakatli yöneticilere, makamı bir ayrıcalık olarak değil sorumluluk olarak gören insanlara ihtiyacı var. Bu şehrin sokaklarını bilen, esnafıyla oturmuş, çiftçisiyle konuşmuş, gençlerinin neden umutsuz olduğunu anlayan yöneticilere ihtiyacı var.

Malatya’nın seçim zamanı ortaya çıkıp, seçimden sonra kaybolan siyasetçilere değil; her zaman halkın içinde olan siyasetçilere ihtiyacı var. Mikrofon görünce değil, sorun görünce konuşan insanlara ihtiyacı var. Ankara’da Malatya’nın hakkını sonuna kadar savunacak, bu şehrin derdini gerçekten dert edinecek güçlü bir siyasi iradeye ihtiyacı var.

Malatya’nın fotoğraf vermeyi siyaset sananlara değil, proje üreten politikacılara ihtiyacı var. Sosyal medyada paylaşım yapan değil; sanayiye yatırım getiren, gençlere iş imkânı oluşturan  vizyon sahibi insanlara ihtiyacı var.

Malatya’nın yamalanmış değil, düzgünce yapılmış yollara ihtiyacı var. Her yağmurda bozulan asfaltlara, plansız kazılmış caddelere değil; yıllarca dayanacak altyapıya ihtiyacı var. Çünkü bir şehir, insanına verdiği değeri ve yaşadığı medeniyeti önce yollarıyla gösterir.

Malatya’nın güçlü bir sanayi ufkuna ihtiyacı var. Sadece kayısıyla anılan değil; üretimiyle, ihracatıyla, organize sanayi bölgeleriyle örnek gösterilen bir şehir olmaya ihtiyacı var. Gençlerin iş bulmak için başka illere gitmediği, fabrikaların sadece tabela değil gerçek üretim yaptığı bir ekonomik düzene ihtiyacı var.

Malatya’nın küçük esnafını yaşatmaya ihtiyacı var. Zincir marketlerin gölgesinde ayakta kalmaya çalışan bakkalın, terzinin, lokantacının, kırtasiyecinin desteklenmeye ihtiyacı var. Çünkü esnaf sadece ticaret yapmaz; mahallenin hafızasını da ayakta tutar.

Malatya’nın sağlık sisteminde nefes almaya ihtiyacı var. Aylar sonrasına verilen randevuların değil, hızlı ve nitelikli sağlık hizmetinin konuşulduğu bir yapıya ihtiyacı var. Doktorun da hastanın da tükenmediği güçlü bir yapıya ihtiyacı var.

Malatya’nın eğitimde ezber değil kaliteye ihtiyacı var. Kalabalık sınıflarda kaybolan çocuklara değil; düşünen, üreten, sorgulayan nesiller yetiştirecek okullara ihtiyacı var. Gençlerin sadece sınav kazanmaya değil, hayata hazırlanmaya ihtiyacı var. Bilim merkezlerine, sanat atölyelerine ihtiyacı var.

Malatya’nın üniversitesini şehirle bütünleştirmeye ihtiyacı var. Bilginin kampüs duvarlarının içinde kalmadığı, sanayiyle, teknolojiyle, tarımla birleştiği bir akademik vizyona ihtiyacı var.

Malatya’nın harika mutfağının gastronomik olarak dünyaya tanıtılmasına ihtiyacı var. Analı kızlısı, kiraz yaprağı sarması, kağıt kebabı, içli köftesi sadece sofralarımızda değil; uluslararası gastronomi festivallerinde de yer almalı. Çünkü Malatya kendi mutfağını kültürel bir marka hâline getirebilecek kapasiteye sahip güzel bir şehir.

Malatya’nın uyuşturucudan arındırılmış sokaklara ihtiyacı var. Gençlerin karanlık yapılara değil; spora, sanata, eğitime yöneldiği mahallelere ihtiyacı var. Çünkü biz biliyoruz ki her bağımlı genç, aslında ihmal edilmiş bir gelecektir.

Malatya’nın depremden sonra sadece binalarını değil, ruhunu da ayağa kaldırmaya ihtiyacı var. İnsanların kendini güvende hissettiği mahallelere, sosyal yaşam alanlarına, yeniden kurulmuş bir şehir aidiyetine ihtiyacı var.

Malatya’nın rant odaklı değil insan odaklı şehir planlamasına ihtiyacı var. Nefes alınabilecek parklara, düzenli kaldırımlara, engelsiz yaşam alanlarına ihtiyacı var. Betonun değil insanın merkeze alındığı bir şehircilik anlayışına ihtiyacı var.

Malatya’nın çiftçisini yalnız bırakmamaya ihtiyacı var. Kayısı üreticisinin alın terinin karşılığını alabildiği, sulama ve maliyet sorunlarının çözüldüğü güçlü bir tarım politikasına ihtiyacı var. Çünkü toprağını kaybeden bir şehir, geleceğini de kaybeder.

Malatya’nın kültürüne ve tarihine sahip çıkmaya ihtiyacı var. Aslantepe’den gelen binlerce yıllık mirasını koruyan, türküsünü unutmayan, sanatçısını destekleyen bir şehir bilincine ihtiyacı var.

Malatya’nın kutuplaşmaya değil birlik ve beraberlik duygusuna ihtiyacı var. Aynı acıları yaşamış insanların birbirine yabancılaşmadığı, farklı fikirlerin düşmanlık sebebi olmadığı bir toplumsal iklime ihtiyacı var.

Ve galiba en önemlisi;

Malatya’nın yeniden kendine inanmaya ihtiyacı var.

Çünkü Malatya sadece yaralarını sarmayı değil, küllerinden yeniden doğmayı da bilir. Yeter ki günü kurtaran sözler değil, uzun vadeli projeler üretilsin. Yeter ki bu şehir; siyasetin vitrininde kullanılan bir fotoğraf değil, gerçekten kalkındırılması gereken bir memleket olarak görülsün.

Kısacası Malatya’nın artık ihmal edilmeye değil, hak ettiği değeri görmeye ihtiyacı var.

#malatya